Le Marche veroverde ons hart
Het leven in Nederland beviel Joep Claessens (1959) en Antoinette Schotman (1962) goed, maar ergens was het ook tijd voor verandering. Het idee om te leven met een minder volle agenda en meer stilte, zon en natuur om hen heen lonkte. En zo gingen ze medio 2007 het avontuur tegemoet: op zoek naar een huis in een ander land.
Antoinette: ‘Onze bestemming stond in eerste instantie niet vast. Wel dat het in een land in Zuid- Europa moest zijn met een warmer klimaat. Een mooi vrijstaand huis in een landelijke omgeving. Joep was door zijn werk en vakanties zeer vertrouwd geraakt met Frankrijk. Italië was aanvankelijk mijn idee. Dit idee werd versterkt door het programma Ik vertrek dat we destijds voor het eerst zagen. Een aardige anekdote is dat wij op een dag een uitzending zagen van Bed & Breakfast Casa Fontana in Le Marche (in het Nederlands: De Marken). We werden gegrepen door het stel dat het destijds beheerde,hun succeservaringen maar met name ook het landschap van Le Marche. We besloten toen ook Le Marche te verkennen tijdens onze zoektocht naar een huis.’ De banen werden opgezegd en ruim negen maanden reisden ze door Frankrijk en Italië. Tijdens hun zoektocht werkten ze ook als vrijwilligers, in ruil voor verblijf. Hun motto: eerst ervaren en daarna beslissen. Van tevoren hadden ze op internet huizen bekeken en daarna bezichtigingen gepland met makelaars ter plaatse. Dat werkte uitstekend. Hun zoekcriteria werden gaandeweg steeds scherper en daardoor konden ze helder communiceren naar makelaars.
Missie geslaagd
‘In Frankrijk vonden wij niet het huis dat we zochten’, gaat Antoinette verder. ‘We stonden op het punt om de zoektocht voorlopig te staken, maar we konden Le Marche niet loslaten. Daar was onze zoektocht in september 2007 eigenlijk begonnen. We besloten het nog een kans te geven. Voorjaar 2008 zochten we contact met de eigenaren van Casa Fontana en reserveerden een kamer. By the way informeerden we of zij nog huizen te koop wisten. Nou, dat wisten ze wel: namelijk hun eigen Bed & Breakfast! Toen we voor de tweede keer in Le Marche aankwamen wisten we het zeker: Le Marche had onze harten veroverd. Casa Fontana was precies wat we zochten. Een vrijstaande authentieke boerderij met fraai uitzicht over de heuvels, dichtbij de Adriatische kust. Het huis was met behoud van karakter verbouwd tot een fraaie B&B. Dit huis en het blije levensgevoel van de Italianen maakten dat we definitief vielen voor Le Marche.’
Zee, bergen en middeleeuwse stadjes
Le Marche ligt ingeklemd tussen de Adriatische kust en de Apennijnen. In een relatief kleine gebied is er alles: prachtig heuvellandschap met spectaculaire kloven en valleien met wijds uitzicht over de vele middeleeuwse dorpjes. De kustlijn is 170 km lang, met vele mooie stranden. Ook zijn er vele goed bewaarde historische dorpjes en steden zoals Urbino, Corinaldo, Fabriano, Camerino, et cetera. Wandelaars, vogelaars, zonaanbidders, rustzoekers en fietsers kunnen hier hun hart ophalen. Antoinette: ‘Le Marche is nog van de Italianen zelf. Het is puur, authentiek. De terrassen worden vooral bezocht door oude mannetjes uit de buurt en de regio is nog niet platgetreden door toeristen. De streek kent ook een voortreffelijke keuken met gebruik van hoogwaardige producten uit eigen regio. Slow food hoeft hier niet geïntroduceerd te worden, het was hier altijd al pretentieloos aanwezig. De menu’s zijn niet aangepast aan toeristen of in het Engels vertaald. De recepten gaan vaak van moeder op dochter over. Of het nu gaat om een smeuïge ricotta, een Verdicchiowijn of een salami, het is vaak home made.’
Leer Italiaans
Ze emigreerden in november 2008 definitief naar Italië. Met een half been in Nederland en met een half been in Italië wonen, is niet te doen. Een definitieve stap versnelt ook het integreren. Naast uiteraard het leren van de taal. Antoinette: ‘De Marchianen maken graag contact en nemen tijd voor een praatje. De weg vragen blijft niet uitsluitend bij uitleg over de route. Italiaans leren is dan ook de sleutel tot integreren. We zijn begonnen met een cursus Italiaans voor buitenlanders. Dat was een leuke en goede eerste aanzet. De mensen zijn heel gastvrij en spontaan. Na een bezoekje bij onze Italiaanse buurvrouw gaan we vaak weg met bijvoorbeeld een halve pompoen en een mondeling overgedragen recept. Een andere Italiaanse neemt ons ‘aan de hand’ om te laten zien dat we cichorei, wilde asperges en eetbare kruiden op ons land hebben staan. Dat is genieten en de kennis is zeer welkom.’
Goedgelegen
Casa Fontana is door hun voorgangers al verbouwd tot een fraaie B&B. ‘Maar natuurlijk hebben we wel - letterlijk en figuurlijk - onze eigen kleur aan het huis gegeven. Voor het overige hebben we niet veel hoeven te verbouwen aan het huis. Daarmee is ook gezegd dat het huis in de afgelopen paar jaar niet wezenlijk in waarde is toegenomen door investeringen van onze kant. Wel onderhouden we het goed zodat het zijn waarde houdt. Ook hebben we bij aanschaf erop gelet dat het huis goed in de markt ligt qua positionering: midden in zijn eigen ( 2 hectare) land aan de zoom van een natuurpark. Toch is het niet geïsoleerd, want het ligt aan de rand van het dorp en binnen 10 minuten ben je op een hoofdweg.’ ‘Het is een cliché, maar toch kun je uiteindelijk meer dan je aanvankelijk dacht. In Nederland werkten we voornamelijk met ons hoofd. Hier is het voornamelijk werken met hart en handen: gasten ontvangen, tuinieren, koken, schoonmaken en onderhoud. We doen en maken hier dingen waarvan we niet voor mogelijk hielden dat we ze ooit zouden doen: onderhoudsklussen, tuinonderhoud, kettingzagen, likeurtje maken en pizza’s bakken in onze originele pizzaoven.’
Opwindend
‘Worden jullie oud in Italië?’, wordt hen vaak gevraagd. Het antwoord kunnen ze (nog) niet geven. Antoinette: ‘We zitten hier nu drie jaar en het bevalt meer en meer. Het eerste jaar was door alle nieuwe ervaringen en indrukken opwindend, maar ook intensief. Ik moest vooral wennen aan het wegvallen van een vaste structuur en minder vaak even spontaan met een vriendin iets kunnen afspreken. Maar de afstand met Nederland is goed te overbruggen en daardoor zien we veel familie en vrienden. In de directe omgeving wonen meer expats ( Nederlanders, Duitsers, Engelsen). In gesprekken met hen blijken de ervaringen vergelijkbaar te zijn en dat relativeert. De voordelen komen meer en meer naar de voorgrond. Het landleven brengt een plezierige herhaling van gebeurtenissen en ritme met zich mee waar we enorm van genieten. Neem de vele zonnebloemvelden in juni, de Vendemmia ( wijnoogst) in september of de olijfoogst in de late herfst. Dat is puur genieten. In het voorjaar en zomer lokt de uitbundige natuur en zon ons naar buiten en vragen de gasten en het land alle aandacht die ze toe behoren. De herfst en winter zijn een periode van terugschakelen, balans opmaken en een nieuw seizoen voorbereiden.’
voor meer informatie: www.casafontana.com
