Taal
Smaragd van Italië
Ooit was de Costa Smeralda op Sardinië voor een klein groepje rijken dé plaats om heerlijk rustig te laveren over het prachtig smaragdblauw/groene water.
Het prachtige water is er nog steeds, alleen is het groepje rijken inmiddels wat groter geworden en is het op het water in de zomermaanden allang niet meer zo rustig. Trendy strandtenten annex nachtclubs schieten op als paddenstoelen. Zoals de club Billionaire van formule1-teammanager Flavio Briatore. Alleen de mooiste meiden en rijkste burgers zijn daar echt welkom. Voor de mindere goden is er de club van Fiat. Heerlijk rustig in een baaitje bij Golfo di Marinella. De entree is 50 euro, exclusief bedje en parasol.
Aga Khan
Toen prins Karim Aga Khan IV in 1959 de prachtig onaangetaste kust van het noordoostelijk stukje Sardinië voor het eerst zag, schitterde het smaragdblauw/ groene water hem tegemoet. Hij besloot het Costa Smeralda te noemen en het stukje paradijs voor hem en zijn rijke vrienden te exploiteren. In 1962 nam de toen 25-jarige Harvard-graduate de 52 kilometer lange kustlijn onder handen, bouwde er prachtige villa’s en resorts en zorgde voor een perfecte infrastructuur, havens en golffaciliteiten. De Pevero Golf Course bijvoorbeeld is nog steeds een van de mooiste ter wereld. Vanaf iedere green heb je een geweldig uitzicht op de zee bij Cala di Volpe of op de baai van Pevero. Het schijnt dat de prins meer dan een miljard dollar in de Costa Smeralda heeft gestoken. Filmsterren als Ava Gardner, Rita Hayworth (zelf getrouwd met een Khan) en Grace Kelly waren graag geziene gasten in Khans megaluxueuze stulpjes. Wat dat betreft is er weinig veranderd. Grote Hollywood-sterren als Bruce Willis, Michael Douglas en Gwyneth Paltrow zijn graag geziene gasten in Club Billionaire. Ook Microsofts Bill Gates mocht graag naar Sardinië tuffen op zijn megajacht. Maar toen het havengeld tot een half miljoen euro werd verhoogd, besloot hij toch maar wat verder aan te leggen. Kniesoor…
De mensen
De Sardijnse aard is wat anders dan die van de Italianen van het vaste land. Wat ingetogener en niet zo expressief. De komst van Feniciërs, Carthagers, Romeinen, Arabieren en vierhonderd jaar Spaanse overheersing – in Alghero spreken ze nog steeds Catalaans – heeft de Sardijnen wat voorzichtiger gemaakt met buitenlanders. Toch zijn ze bijzonder vriendelijk en behulpzaam.
Geweldig alternatief voor Caraïben
Tegen mensen die graag naar de Cariben willen maar het te ver vinden, zou ik willen zeggen: ga naar Sardinië. Het eten en de wijnen zijn voortreffelijk, de mensen vriendelijk en het water is superhelder en prachtig van kleur. Voordat ik hier ooit was geweest, had ik het idee dat de vakantiefolders ‘gefotoshopt’ waren. Maar de kleuren zijn echt zo mooi. En voor de andere shoppers onder ons: een paradijs. Je moet wel wat gespaard hebben. In Porto Cervo staan bij de juweliers standaard gewapende guards. Een dappere dief die daar iets durft te stelen. We hebben het dan ook niet over standaardspul, nee, het gaat hier om horloges van minimaal 500.000 euro, aan alle kanten beplakt met diamanten, smaragden, robijnen, et cetera. Het grappige is ook, iedereen gaat gewoon naar binnen. Niets terughoudendheid of drempelvrees, wel of geen geld, de deur staat open voor iedereen. ’s Avonds is het helemaal geweldig om op het pleintje te kijken naar vooral de Italiaanse vrouwen die – bijna zonder uitzondering – allemaal op hoge hakjes op de keitjes trippelen.
